افشین:
جنایت شجره طیبه باید در حافظه تاریخی ایران و جهان باقی بماند
به گزارش پرتوبلاگ، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری با اشاره به جنایت آمریکا در میناب اظهار داشت: جنایت شجره طیبه باید در حافظه تاریخی ایران و جهان باقی بماند.
به گزارش پرتوبلاگ به نقل از مهر، حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری بامداد چهارشنبه در آئین بازگشایی مدارس میناب با اشاره به حادثه مدرسه شجره طیبه میناب، اظهار نمود: امروز اول مهر است و اگر قرار بود در مدرسه شجره طیبه حضور و غیاب نماییم، به نام هایی می رسیدیم که دیگر کسی پشت نیمکت پاسخگوی آنها نیست.
وی اضافه کرد: نام دانش آموزان را می خوانیم، اما کلاس ساکت می ماند؛ چونکه در نهم اسفند سال گذشته، مدرسه شجره طیبه میناب در حالیکه کودکان در آن حضور داشتند، هدف حمله قرار گرفت و ۱۶۸ نفر در این مدرسه فوت کردند.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری افزود: کودکانی که هیچ نسبتی با جنگ نداشتند، معلمانی که سلاحشان کتاب و تخته بود و خانواده هایی که تعدادی از آنها برای بردن فرزندانشان به مدرسه آمده بودند، قربانی این حادثه شدند.
افشین این حادثه را جنایتی آشکار ضد کودکان، آموزش و انسانیت دانست و اظهار داشت: آمریکا و رژیم صهیونیستی هیچ حق و توجیهی برای هدف قرار دادن مدرسه و ریختن خون دانش آموزان، معلمان و غیرنظامیان ندارند.
وی با تکیه بر این که «مدرسه جنگ نیست و کودک هدف نظامی نیست»، خاطرنشان کرد: هیچ ادعای امنیتی، سیاسی یا نظامی نمی تواند مرگ کودکی را که پشت نیمکت مدرسه نشسته است توجیه کند.
معاون علمی رئیس جمهوری با اشاره به اینکه مسئولیت این جنایت بر عهده عاملان و طراحان آنست، تصریح کرد: عاملان این جنایت باید در مقابل افکار عمومی و مراجع صالح پاسخگو باشند و این جنایت نباید فراموش یا عادی تلقی شود.
افشین با اشاره به ابعاد انسانی این حادثه اظهار نمود: عددها همه حقیقت را نمی گویند؛ عددها می گویند چند نفر از میان ما رفته اند، اما نمی گویند با هر کدام از آنها چه جهانی از بین رفته است.
وی افزود: هر نیمکت خالی به اندازه تمام آینده ای است که قرار بود دانش آموزی روی آن بنشیند؛ به اندازه همه بامداد هایی که قرار بود از خواب بیدار شود، همه اول مهرهایی که قرار بود بزرگ تر شود، به کلاس بالاتر برود، امتحان بدهد، نمره بگیرد، دوست پیدا کند و رویاهایی داشته باشد که شاید هنوز فرصت نکرده بود آنها را برای کسی تعریف کند.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری اضافه کرد: شاید یکی از این کودکان قرار بود پزشک شود، دیگری مهندس، معلم، معمار یا هنرمند و شاید کودکی هنوز در جواب این پرسش که «می خواهی چه کاره شوی؟» می گفت «نمی دانم»؛ و این «نمی دانم» برای یک کودک زیباست، چون هنوز همه راه های دنیا پیش روی اوست.
افشین اظهار داشت: درد شجره طیبه، درد راه هایی است که قبل از آن که انتخاب شوند، ناتمام ماندند؛ اینجا سرزمین آینده های ناتمام است.
وی با اشاره به تجربه خود از تدریس و از دست دادن برخی از دانشجویانش اظهار نمود: سالیان زیادی از زندگی من در دانشگاه و کلاس درس گذشته است و معلمی خصوصیت عجیبی دارد؛ معلم نمی تواند شاگردش را فقط به چشم یک دانش آموز ببیند.
معاون علمی رئیس جمهوری افزود: خودم داغ از دست دادن شاگرد را تجربه کرده ام و چند نفر از دانشجویانم هم شهید شدند. پس از آن فهمیدم صندلی خالی یک شاگرد فقط یک صندلی خالی نیست؛ انسان به آن نگاه می کند و از خود می پرسد اگر او بود، امروز کجا بود، چه می ساخت، چه مقاله ای می نوشت، چه مساله ای را حل می کرد و شاید روزی خودش استاد می شد و خانواده تشکیل می داد.
افشین اضافه کرد: شاید یکی از دردناک ترین شکل های سوگ، سوگ اتفاق هایی باشد که هیچگاه اتفاق نخواهند افتاد؛ ما برای انسانی که رفته گریه می نماییم، اما برای تمام زندگی ای که می توانست داشته باشد و نداشت هم گریه می نماییم.
وی شجره طیبه را برای خود «سرزمین آینده ناتمام» توصیف کرد و اظهار داشت: شاید امروز در بین ما مادری باشد که هنوز کیف فرزندش را نگه داشته، دفتری که آخرین صفحه آن نیمه کاره مانده، مدادی که دیگر تراشیده نشده و لباسی که دیگر پوشیده نشده است.
یاد دانش آموزان شجره طیبه باید با ساختن آینده ادامه پیدا کند
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری با اشاره به اینکه مادران هنگام فرستادن فرزندانشان به مدرسه تنها یک جمله ساده می گویند، اظهار نمود: مادر به فرزندش می گوید «مواظب خودت باش»؛ گویی می شود با سه کلمه تمام مراقبت دنیا را دور یک کودک پیچید، اما تلخی ماجرا این است که گاهی دنیا به اندازه دل یک مادر مراقب نیست.
افشین تاکید کرد: اگر امروز فقط جهت گریستن آمده باشیم، حق این بچه ها را کامل ادا نکرده ایم؛ آنها دانش آموز بودند و دانش آموز یعنی انسانی که رو به آینده است، ازاین رو یاد آنها هم باید رو به آینده باشد.
وی اضافه کرد: ما حق نداریم آخرین تصویر بچه های شجره طیبه را تصویر همان روز قرار دهیم و داستان آنها نباید در همان بامداد تمام شود؛ ادامه این داستان باید در زندگی بچه هایی نوشته شود که امروز باردیگر به مدرسه آمده اند؛ با درس خواندن، علم، ساختن و با ایران.
معاون علمی رئیس جمهوری با اشاره به اینکه به آینده کشور امیدوار است، اظهار داشت: امید من امیدی نیست که فقط در یک سخنرانی خوب به نظر برسد؛ این امید حاصل سال هایی است که پای تخته ایستاده ام، جوان ایرانی را دیده ام، ذهن و کنجکاوی او را دیده ام و سرسختی او را تجربه کرده ام.
وی افزود: دیده ام وقتی همه می گویند «نمی شود»، جوان ایرانی می پرسد «چرا نمی شود» و گاهی همین سؤال ساده، آغاز ممکن شدن چیزی است که همه آنرا ناممکن می دانستند.
افشین در انتها با اشاره به دانش آموزان امروز اظهار نمود: من امروز به بچه های همین نسل نگاه می کنم و نمی دانم ۲۰ سال دیگر چه کسانی در بین آنها خواهند بود.
این مطلب پرتوبلاگ را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب